Í síðustu viku birtist grein í Fréttablaðinu undir heitinu „Gagnagrunni breytt á röngum forsendum“ . Í greininni var til umfjöllunar sú niðurstaða Persónuverndar að upplýsingar sem landlæknir hefði látið í té við undirbúning lagasetningarinnar um lyfjagagnagrunn hafi verið rangar.
Það skal tekið fram að ekki hafði náðst í landlækni við vinnslu fréttarinnar þannig að sjónarmið þeirra eða skýringar komu ekki fram og breytir það töluvert heildarmyndinni.
Sjá má fréttina í heild sinni hér

Í kjölfarið ritaði ég lítinn pistil hér á hjartalíf.is þar sem ég velti því fyrir mér hvað landlæknir hefði verið að hugsa með þessu öllu saman.
Í sjálfu sér gat ég ekki svarað því en ég velti hinsvegar vöngum yfir málinu og einu og öðru sem viðkemur Landlæknisembættinu og starfsemi þess.
Pistilinn í heild sinni má sjá hér

Það skal tekið fram að ég hef ekkert á móti Landlæknisembættinu og efast ekki um að á þeim bæ rækja menn skyldur sínar af stakri prýði og fullkominni fagmennsku. Það breytir því hinsvegar ekki að embættið er ekki hafið yfir gagnrýni. Eðli málsins samkvæmt þá er Landlæknisembættið embætti sem hefur miklum og oft vandasömum skyldum að gegna og þá er oft erfitt að gera svo öllum líki.  

Mér hefur hinsvegar borist póstur frá Matthíasi Halldórssyni Aðstoðarlandlækni þar sem hann Þakkar fyrir „góðar“ kveðjur og útskýrir hvað lá á bakvið ráðleggingar embættisins varðandi lög um lyfjagagnagrunn. Mér er það bæði ljúft og skylt að koma því á framfæri sem sannara reynist. Í skeytinu segir meðal annars.

Ég kann Matthíasi bestu þakkir fyrir ábendinguna.

Björn