| Helga hjartanu það þrek sem ég hef |
| Föstudagur, 22. Febrúar 2008 13:58 |
|
Björn höfðaði mál gegn LSH í kjölfar þess að bótaskyldu var hafnað, en það var gert með hliðsjón af umsögn læknaráðs. Læknaráð komst að þeirri niðurstöðu að eðlilega hefði verið staðið að greiningu sem er á skjön við álit landlæknis og tveggja sérfræðinga. Í niðurstöðu fjölskipaðs Héraðsdóms Reykjavíkur segir m.a.: „Dómurinn leggur áherslu á að við kransæðastíflu er brýnt að bregðast skjótt við en árangur meðferðar er meiri því fyrr sem hún hefst. [...] Þrátt fyrir ótvíræðar vísbendingar sem komnar voru fram kl. 19:55 um að stefnandi væri með kransæðastíflu, var beðið með hjartalínurit, blóðprufur og ómun í meira en tvær klukkustundir. Þá hófst segaleysandi meðferð ekki fyrr en eftir kl. 23, rúmum 3 klukkustundum eftir að hjartalínurit benti til hjartadreps.“ Jafnframt var í dómnum gagnrýnt að læknaráð hafi leitað til sérfræðings á LSH eftir áliti auk þess sem formaður ráðsins starfi á spítalanum og aðrir í réttarmáladeild ráðsins.
Björn telur tímabært að koma upp embætti umboðsmanns sjúklinga og er ekki einn á þeirri skoðun. „Inni á spítalanum koma oft upp atvik þar sem sjúklingar vita ekki hvað þeir eiga að gera eða hvert þeir eiga að leita. Þó svo að landlæknir sé starfandi þurfa sjúklingar talsmann. Ef sjúklingur telur sig hafa orðið fyrir hremmingum inni á spítala þykir mér ekki rökrétt að hann eigi að leita til landlæknis og biðja hann um að slá á fingurna á lækninum.“ Björn getur lítið tjáð sig um framvindu þess máls enda á viðkvæmu stigi en segir það snúast um að komast að niðurstöðu sem báðir aðilar geti sæst á. „Hvernig hefði þetta verið ef atvikið hefði ekki komið upp og ég fengið rétta meðferð í tíma? Hvort ég hefði þá ekki unnið til 67 ára aldurs eins og hver annar.“ Í kjölfar hjartaáfallsins hefur Björn þurft að glíma við erfið veikindi og árið 2004 fór hann t.a.m. í stóra aðgerð. „Eftir áfallið fékk ég gúlp (e. aneurysm) á vinstri slegil hjartans og í kjölfarið fór ég í stóran hjartaskurð í júní 2004. Þá var gúlpurinn skorinn burtu og farið í „bypass“. Þetta var aðgerð sem breytti heilmiklu því fyrir hana var ég eiginlega deyjandi maður til þess að gera. En aðgerðin gerði mig þrátt fyrir það ekki jafn hressan og vonir stóðu til en líðan mín er miklu betri og stöðugri.“ Í mars árið 2006 fór Björn svo út til Gautaborgar ásamt unnustu sinni, Mjöll Jónsdóttur, til að athuga hvort hann uppfyllti skilyrði til hjartaígræðslu. Niðurstaðan var sú að ekkert væri hægt að gera nema bíða og sjá svo til.
Farið var á ný til Svíþjóðar ári síðar til sömu rannsókna en aftur voru svörin á þá leið að ekki væri annað hægt að gera en bíða. „Mér líður ekkert svo illa en hjartað virkar náttúrlega ekki eins og það á að gera og eðli hjartabilunar er að versna, þó að hægt sé að halda einkennum í skefjum með lyfjum og þjálfun. Ég þreytist þó fljótt og fæ þá hjartsláttartruflanir, verð móður. Samkvæmt skilgreiningunni um ástand mitt er ég fær um að sinna mínum eigin þörfum.“ Björn hefur farið vikulega til endurhæfingar á Reykjalund síðan hann veiktist. Eðli málsins samkvæmt getur Björn ekki sinnt atvinnu. Hann heldur þó úti vefsíðunni hjarta.net sem hefur hlotið verðskuldaða athygli. Vefurinn hlaut m.a. sérstaka viðurkenningu í flokknum besti einstaklingsvefurinn 2007 á Íslensku vefverðlaununum sem afhent voru á Hótel Sögu 1. febrúar sl. Í umsögn dómnefndar um vefinn segir m.a.: „Þar er að finna ítarlegar upplýsingar um allt sem viðkemur hjartasjúkdómum með það að markmiði að miðla upplýsingum til almennings, hjartasjúkra og aðstandenda þeirra. Dómnefnd SVEF var hjartanlega sammála um að slíkur vefur á heiður skilið.“ „Ég fékk þessa hugmynd eftir að ég veiktist og viðraði hana þá við Mjöll sem leist strax vel á. Í janúar 2005 fór ég að setja efni inn á vefinn í rólegheitunum og er enn að,“ segir Björn sem var ekki viss í byrjun hvert hann stefndi. „En af því að ég hafði lent í þessum hremmingum og gekk erfiðlega að fá svör frá læknum fyrsta árið eftir að ég veiktist sankaði ég að mér bókum sem ég fann erlendis um hjartamálefni og grúskaði á netinu. Ég vildi kynna mér sjálfur hvað hrjáir mig og fræðast um ástand mitt og möguleika. Mín hugsjón varð sú að það þyrftu að vera ítarlegar upplýsingar á einum stað um hjartað og hjartatengd málefni.“ Björn segir vefverðlaunin frábæra viðurkenningu og hvatningu til að halda áfram. „Ég hef heilmiklar hugmyndir og drauma um hvað hægt er að gera fyrir vefinn. Þrek mitt takmarkar uppbygginguna en Mjöll hefur verið mér styrk stoð í þróunar- og hugmyndavinnu auk þess sem ég hef aðstoð í auglýsinga- og markaðsmálum þessa dagana. Ég helga því hjartanu og fjölskyldunni það þrek sem ég hef.“ Vefinn smíðaði Björn að mestu leyti fyrir eigið fé auk þess sem hann hefur fengið styrki og selt auglýsingar. „Við erum einnig að skoða hvað hægt er að gera úr vefnum. Ég er búinn að skoða vefsíður vítt og breitt um heim sem fjalla um hjartað og hef enga fundið sem er sambærileg. Því er ég áhugasamur um að færa hann yfir á önnur tungumál og staðfæra, því viðskiptahugmyndin hjarta.net er einstök.“
Eins og áður segir er Björn nánast í fullri vinnu við að huga að heilsu sinni en sinni vefnum í hjáverkum. Ásamt því að finna má þar ýmsar upplýsingar um réttindi sjúklinga, hjartaaðgerðir, líffæragjafir eru einnig settar inn fréttir af málefnum hjartans, nánast á degi hverjum. Einnig eru margir sem hafa samband við Björn og til að leita ráða. „Ég vísa þeim þá áfram á rétta staði en það kemur einnig fyrir að fólk vill spjalla um eitt og annað hjartatengt. Ég myndi hins vegar vilja fá fleiri sögur af fólki sem fengið hefur hjartasjúkdóma og eins aðstandendum þeirra. Ég hef hins vegar ekki orku í að eltast við þær og því verður það að koma inn smám saman.“ Einn mest lesni hluti síðunnar er hjartavinir sem ætlaður er aðstandendum fólks með hjartasjúkdóma. Um þann hluta sér unnusta Björns. „Ónógar upplýsingar og fyrir mitt leyti, örvæntingarfull leit að skilningi og samkennd á erfiðri ferð,“ skrifar Mjöll sem ástæðu fyrir Hjartavinum.
„Þar heldur hún m.a. úti dagbók og skráði niður þegar ég fór í hjartaskurðaðgerðina 2004, sem er mjög fróðleg lesning, og eins þegar við fórum í ferðirnar tvær til Svíþjóðar. Hún skrifar einnig stutta pistla um hvernig það er að vera hjartavinur, hvað aðstandandi gengur í gegnum en það er heilmikið tilfinningasvið. Oft á tíðum er ekki hægt að ræða við hjartasjúklinginn um stöðuna, því hann er svo upptekinn af sínu eigin ástandi,“ segir Björn og áréttar að lokum að vefsvæðið séð í stöðugri þróun og vaxi sífellt að umfangi. 
|
Eftir Andra Karl
Þetta tölvupóstfang er varið gegn ruslpósts þjörkum, Þú verður að hafa JavaScript virkt til að sjá það.
. "Ég er ekki fær um að standa í neinum stórræðum, fer ekki mikið út á kvöldið og þarf helst að sofa mína tíu tíma og hvíla mig yfir daginn. Þannig að þetta er full vinna,“ segir Björn Ófeigsson sem fékk hjartaáfall fyrir fimm árum og í kjölfarið hjartabilun. Ástand Björns er þeim mun verra sökum þess að starfsfólki Landspítalans yfirsást að greina bráðakransæðastíflu í tæka tíð og veita rétta meðferð við henni 9. febrúar 2003. Björn fékk viðurkennda skaðabótaskyldu ríkisins með héraðsdómi í nóvember sl. og hefur ríkislögmaður f.h. LSH ákveðið að una dómnum.