Undanfarna daga hefur vakið athygli mína frétt um að von sé á hundruðum færeyskra sjúklinga til landsins á næstu misserum til að leita sér lækninga.
Þetta er svosem gott og blessað og ég efast ekki um að þetta sé góður kostur fyrir Færeyinga. Það sem ég hnaut hinsvegar um voru hjartaþræðingarnar sem eiga að vera í pakkanum.

Er það svo að fjármagna á niðurskurð á Landspítalanum  með því að selja nágrannaþjóðum okkar aðgang að LSH og afla með því gjaldeyristekna eins og Björn Zoega orðar það svo smekklega í samtali við RÚV.
Samkvæmt fréttum á undanförnum misserum hafi verið þetta 150 til 250 manns á biðlistum eftir hjartaþræðingu. Ég veit ekki betur en að sú staðreynd að fólk liggi á göngum LSH  hafi verið viðvarandi vandamál á hjartadeild svo árum skiptir.

Mér finnst rétt að vekja athygli á því að þrátt fyrir þá staðreynd að nýtt hjartaþræðingatæki hafi verið tekið í notkun á Landspítala er annað hjartaþræðingatæki upptekið í öðrum verkefnum. Í frétt frá LSH segir orðrétt „Hjartaþræðingar eru nú á tveimur stofum og sú þriðja er aðallega notuð fyrir raflífeðlisfræðilegar rannsóknir og meðferð, ígræðslur gangráða o.fl“.

Ekki veit ég hvort elsta tækið er notað við raflífeðlisfræðilegar rannsóknir en hitt veit ég þó að elsta tækið á LSH tilheyrir gamalli kynslóð tækja og er nánast orðið úrelt og lítið hægt á það að stóla til lengri tíma litið. Í málefnum hjartasjúklinga er því víða pottur brotinn. 
Sem dæmi má nefna að í febrúarhefti læknablaðsins 2008 ritar Þórarinn Guðnason hjartasérfræðingur eftirfarandi „Forvörnum og meðferð við hjarta- og æðasjúkdómum er ekki forgangsraðað í heilbrigðis-kerfinu í dag, þótt þessir sjúkdómar felli 700 Íslendinga árlega. Til að nefna nokkrar brotalamir í "heilbrigðiskerfi hjartasjúklinga", má rifja upp að Landspítalinn og hjartadeild hans eru fjársvelt og til dæmis háð gjafafé til að endurnýja tækjakost sinn. Hjartaþræðingar eru gerðar með öldruðum tækjabúnaði sem nýta myndgreiningartækni síðustu aldar. Myndgæðin eru eftir því.“

Og Þórarinn heldur áfram seinna í greininni. „Sjúklingar liggja yfirleitt á göngum hjartadeildar vegna plássleysis og þar er áfátt bæði öryggi þeirra og einkalífi. Sjúklingar sem eru rúmliggjandi á ganginum, til dæmis eftir þræðingu, verða að pissa í bekken eða flösku, liggjandi í rúminu á ganginum þar sem umferð gesta og sjúklinga er stöðug, í besta falli bak við gegnsætt skilrúm. Þegar yfirlagnir eru miklar á hjartadeildinni deila 14 sjúklingar með sér einu klósetti. Smitgát verður erfið við slíkar aðstæður. Aðstöðuleysi háir göngudeildum hjartadeildar. Bráðamóttaka hjartasjúkra í kjallara Landspítala er sprungin.“ Svo mörg voru þau orð.

Það þarf engin að segja mér að frá því í febrúar á þessu ári hafi þessi mál tekið svo miklum stakkaskiptum að búið sé að leysa öll þessi vandmál sem tíunduð eru í grein Þórarins.

Síðastliðið sumar var frekar bjart yfir þessum málum þar sem líkur voru á því að opnuð yrði hjartaþræðingastofa utan spítala en því miður gengu þær vonir ekki eftir.

Nú fyrir nokkrum dögum var ákveðið að sameina bráðamóttökur á Hringbraut og í Fossvogi og áætlað að starfshópur skili af sér hugmyndum fyrir jól. Þetta er gert í sparnaðarskyni. 

Það skiptir ekki hinsvegar ekki máli fyrir frændur okkar sem koma væntanlega með flugi og fara beint í þræðingu og þurfa hvorki að hafa áhyggjur af því hvar bráðamóttökur eru staðsettar eða biðlistar í gangi. Nú ég geri heldur ekki ráð fyrir því þar sem greitt er með gjaldeyri að þeir verði látnir gista á göngum LSH.

Það er mín skoðun að stigið verði varlega til jarðar hvað varðar þessi mál og ég velti því fyrir mér hvort það sé tímabært að stefna á sölu á hjartaþræðingum til annarra þjóða í ljósi þeirrar stöðu sem málefni hjartasjúklinga hafa verið í á LSH til margra ára.

Til gamans má sjá vangaveltur mínar um hjartarþræðingar frá því í sumar hér 

Reykjavík 11.12. 2008

Björn