Undanfarnar vikur hef ég fylgst með umræðum sem spunnist hafa um það hvort álag á starfsfólk hafi aukist það mikið á Landspítalanum síðustu mánuði  að  niðurskurðurinn og álagið ógni ekki bara heilsu starfsfólks heldur  jafnvel öryggi sjúklinga.

Sitt sýnist hverjum um þessi mál en ungliðar í Sjúkraliðafélagi Íslands voru á þeirri skoðun að verið væri að reyna þagga niður umræðu um þessi mál. Álfheiður Ingadóttir  heilbrigðisráðherra brást heldur illa við þessum ummælum og boðaði ungliða á sinn fund og tilkynnti þeim að hún hefði óskað eftir því að Landlæknisembættið gerði úttekt á því hvort álag á starfsfólk spítalans hefði aukist og gera öryggisúttekt eins og það er kallað.

Þessi úttekt  var framkvæmd og var það mat Landlæknisembættisins að í rauninni væri allt í himnalagi en fylgst yrði vel með niðurskurði. Í skýrslu Landlæknisembættisins var einnig rætt um breytta samsetningu starfsfólks innan deilda og myndi slíkt óhjákvæmilega leiða til fækkunar sjúkraliða.  Á vefsíðu embættisins segir ennfremur um greinargerðina.  

”Meginniðurstaða greinargerðarinnar er sú að samkvæmt tölum um sjúklingaflokkun hefur álag ekki aukist og atvikum hefur heldur ekki fjölgað. Ennfremur sýna tölur að raunverulegur hjúkrunartími á hvern sjúkling spítalans hefur í heildina aukist, þannig að umönnunartími hefur ekki minnkað“.

Sjálfsagt er þetta allt saman gott og gilt en það sem hefur vakið athygli mín eftir að skýrslan var birt eru viðbrögð þeirra sem fjallað er um í skýrslunni.

Fulltrúar sjúkraliða eru ekki sáttir og félag hjúkrunarfæðinga gerir alvarlegar athugasemdir við aðferðarfræði Landlæknisembættisins á þessari úttekt og eru athugasemdir hjúkrunarfræðinga birtar á vefsíðu félagsins.
Þar segir meðal annars.

”Við vinnslu greinargerðarinnar var notast við tölur úr sjúklingaflokkunarkerfi sem hefur ekki verið uppfært í langan tíma. Kerfið byggir á spá hjúkrunarfræðinga um þá hjúkun sem æskilegt væri að veita en ekki þá hjúkrun sem veitt hefur verið. Kerfið virðist einnig hafa lítið réttmæti þar sem kannanir frá 2006 og 2009 sem gerðar hafa verið meðal hjúkrunarfræðinga og sjúkraliða á Landspítala gefa til kynna að álag í starfi sé mikið og streita þó nokkur og eru niðurstöðrunar óbreyttar milli ára”.

Síðar í athugasemdum félags hjúkrunarfæðinga segir.

 ” Sjúklingaflokkunarkerfið var lagt niður í nóvember síðast liðnum og hefur upptöku nýs sjúklingaflokkunarkerfis verið frestað um óákveðinn tíma. Eins og staðan er í dag fer því engin skráning fram á Landspítala til þess að meta hjúkrunarþyngd eða þá hjúkrun sem veitt er”.

Satt best að segja hef ég ekki séð mikil viðbrögð frá stjórnendum Landspítalans en ég geri ráð fyrir því að þeir séu ánægðir með greinargerð landlæknis og þeim hafi tekist að slá á puttana á þeim sem hafa gerst svo djarfir að tjá skoðanir sínar.

Í framhaldi af þessu  þótti mér athyglisvert að lesa föstudagspistil Björns Zoega þar sem hann er fjallbrattur þrátt fyrir fyrirhugaðan mikinn niðurskurð og segir þar meðal annars.

”Okkar helsta markmið á næstu árum er metnaðarfullt. Við ætlum Landspítala að verða meðal bestu háskólasjúkrahúsa í Norður-Evrópu og vera áfram leiðandi í vísindarannsóknum“.

 Þetta er sannarlega háleitt og aðdáunarvert markmið.  Seinna í pistlinum segir Björn.

„Þegar tölur úr rekstri spítalans 2009 eru skoðaðar kemur m.a. í ljós að veikindi starfsmanna minnkuðu á síðasta ári. Ég vona að það sé merki um að spítalinn sé á réttri leið og þrátt fyrir kreppu, inflúensufaraldur og álag á spítalanum líði starfsmönnum betur“.

Ég spyr betur en hvað? Er ekki allt í himnalagi?.

Eins og allflestum er kunnugt hefur Landspítalinn oft logað stafnana á milli í illdeilum á síðustu árum og hafa stjórnendur spítalans hvað eftir annað verið sakaðir um ólýðræðisleg vinnubrögð og á stundum lögbrot. Hafa þessar deilur jafnvel endað fyrir dómstólum.

Það hlýtur því að vera áhyggjuefni ef starfsmenn Landspítalans mata Landlæknisembættið af upplýsingum sem styðjast við gögn sem eru í rauninni engin gögn heldur spá og í rauninni kerfi sem hefur verið aflagt og ekki uppfært um langt skeið.

Það er einnig áhyggjuefni ef ráðamenn LSH ætla sér að spara milljarða á þessu og næsta ári og gera LSH á meðal bestu háskólasjúkrahúsa í Norður-Evrópu á sama tíma. Þetta á að gera í góðu samráði við starfsmenn og  öryggi sjúklinga verði ekki stefnt í hættu.